
شیرِ طبیعت رفت؛ اما نامش در کوه و دشت لرستان ماندگار شد
یادداشت/ لرستان خبر؛ از همان ابتدا، نامش با طبیعت عجین بود؛ گویی نشانههای این پیوند، از همان روزهای نخست در وجودش هویدا شده بود. خلقوخویش از شجاعت، دلاوری، بیباکی و استواری حکایت داشت؛ آری، شیر بودن جز با چنین خصلتهایی معنا نمییابد. اصالت و نجابت از سر و رویش میبارید؛ لبخندش همواره آمیخته به مهر و وقار بود و پاسداری از طبیعت، بخشی جداییناپذیر از اندیشه و زندگیاش بود. در این راه، طبیعت را تنها پاس نداشت؛ بلکه سرانجام، جسم و جانش را نیز به آن سپرد. نماند حاتم طایی و لیک تا به ابد بماند...







